سرگرم شدن بچه ها با انیمیشن آری یاخیر؟

چند وقته اگرچه مثل قبل اذیت نمی کنه ولی یه سری رفتار ها و کارها رو انجام میده که خودمم موندم این‌ها رو از کجا یاد گرفته، حتی گاهی حسابی نگران میشم، آخه از یه بچه چهارساله بعیده حرف از لباس دخترا و دوست دختر بزنه،اولش بامزه بود برامون اما حالا...
۱۸ خرداد ۱۳۹۸

سکانس اول

 

از موقعی که پسرم امیر بزرگ تر شده بود و شیطونی می کرد به هیچ کدوم از کارهام نمی رسیدم، واقعا مونده بودم چیکار کنم تا اینکه یک روز اتفاقی دیدم چقدر به انیمیشن‌ها علاقه نشون میده، از اون روز رفتم کلی سی دی کارتون و انیمیشن براش خریدم، یه تلویزیون کوچیکم داشتیم . حالا دیگه مدام سرش گرمه انیمیشن هاست و من هم با خیال راحت می‌تونم به کارهام برسم…

 

 

سکانس دوم

 

فکر می کردم حالا که سرش به دیدن کارتون ها گرمه دیگه دغدغه ای ندارم، اما چند وقته اگرچه مثل قبل اذیت نمی کنه ولی یه سری رفتار ها و کارها رو انجام میده که خودمم موندم این‌ها رو از کجا یاد گرفته، حتی گاهی حسابی نگران میشم، آخه از یه بچه چهارساله بعیده حرف از لباس دخترا و دوست دختر بزنه، اولش  بامزه بود برامون اما حالا…

 

 

سکانس سوم

 

اون روز خونه یکی از دوستام که تازه ازدواج کرده و قصد داره مادر بشه بودم، دیدم نشسته داره یه سری کارتون و انیمیشن می بینه، تعجب کردم و با خنده گفتم تو دیگه بزرگ شدی زشته! اما بهم گفت دارم می‌بینم کدوم از این کارتون ها رو می‌تونم بعداً برای بچم بذارم، کارتون‌های که صحنه های نادرست و خشن و جنسی داره رو حذف می کنم…

 

جالب بود کارش، اون روز حسابی رفتم تو فکر…!!

حتماً این اتفاق و این تو فکر رفتن ها برای همه مادرانی که فرزندان خردسال دارند یا پیش آمده است و یا حتماً پیش خواهد آمد.

 

اما اشکال سرگرم شدن بچه ها با این انیمیشن ها و کارتون ها چیست؟

 

چرا که خود ما نیز در کودکی بخشی از اوقات خود را با دیدن این گونه برنامه ها سپری کرده ایم، اما نکته مهم و قابل توجه تفاوت فاحش ایجاد شده بین برنامه های آن زمان با کارتون ها و انیمیشن ها کنونی می باشد.

 

برای مثال؛ از نظر پوشش،  لباس‌ شخصیت‌های زن و دختر در کارتون‌های قدیمی از نکات قابل توجه است. مثلاً دختران همگی دامن و پیراهن‌ دخترانه به تن داشتند با جوراب‌های کلفت یا شلوارک‌های سفید؛ زن‌های بزرگسال نیز لباس‌های پوشاننده و وزین به تن داشتند. مسأله ای که نه تنها دیگر در انیمیشن‌ها و سریال‌های مدرن و امروزی مشاهده نمی‌شود بلکه بر عکس این موضوع نیز با انرژی زیادی پیگیری می‌شود. به حدی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران کمتر قادر است فیلمی پیدا کند که با معیارهای عفاف و حیای انسانی همخوانی داشته باشد و قابلیت اصلاح نیز داشته باشد…

 

گذشته از اشکالات بسیار انیمیشن های امروزی نکته قابل بررسی در این مقاله حیای نگاه کودکان معصوم ما می باشد که به طور فزاینده ای در این قبیل برنامه ها مورد هدف قرار گرفته شده است و متأسفانه غالب انیمیشن ها با به تصویر کشیدن زنان و دختران آرایش کرده و نیمه عریان و پوشش نامناسب و بدن نما و نمایش روابط ناسالم و عاشقانه بین قهرمان داستان و نقش مقابلش باعث ایجاد حساسیت نسبت به مسائل جنسی درکودکی که سنش اقتضای درگیر شدن با این مسائل را ندارد می‌‌کند و در نتیجه باعث از بین رفتن حیا و غیرت و عفاف از همان ابتدای کودکی می‌‌شود مانند انیمیشن شرک که در آن به وضوح روابط عاشقانه به نمایش در آمده است.

 

در حقیقت مهار کردن و تربیت نگاه کودک از همان آغاز زندگی نقش بسزایی در کنترل نگاه و عفت چشم در دوره های بعدی زندگی فرزند ما دارد. عادت ندادن کودک به تصاویر نامطلوب یکی از این اصول تربیتی است.

 

 

با وارسی بیشتر کارتون‌های کنونی می‌توان  موارد زیر را از آن‌ها دریافت:

 

۱ ـ اگر می خواهی جلب توجه کنی باید مثل باربی تمام جذابیت های خود را برای همه ارائه کنی

 

۲ـ ارتباط با جنس مخالف چیز بدی نیست

 

۳ ـدنیا بر مدار شانس، جادو و جنبل پیش می رود

 

۴ ـ دنیا منجی می خواهد و بهتر از منجیان غربی کسی نیست

 

۵ ـ دختر و پسر با هم هیچ فرقی ندارند

 

۶ ـ موسیقی و ساز و آواز هرچه بیشتر باشد زندگی بهتری خواهی داشت

 

۷ ـ خجالت در زمینه عشق معنا ندارد راحت باش

 

 

با وجود نکات بالا به خوبی روشن است که نباید انتظاری غیر از موارد زیر را داشته باشیم:

 

۱ـ فراموشی حیاء و عفت

 

۲ـ نهادینه شدن ارتباط با جنس مخالف در سنین پایین و فروپاشی خانواده ‏ها در سنین بالاتر

 

۳ـ توقف در حدّ لذات ظاهری و پوچ در برابر تلاش برای رسیدن به ارزش های فکری و معنوی

 

۴ـ بی‏ رغبتی به سبک و سیاق زندگی بومی و علاقه مندی به زندگی غربی

 

 

اما به راستی آیا می توان کودکان را به کل از دیدن کارتون ها و انیمیشن ها محروم ساخت؟

 

قطعا جواب این سوال منفی خواهد بود، چرا که کودکان برای پرورش و رشد خود به دیدن کارتون های مرتبط با سن خود نیاز دارند(هرچند نه به مقدار زیاد!)

 

اما شاید مهمترین نقش ما والدین، کنترل و نظارت بر غذای نگاه فرزندان خردسالمان باشد، و چه نیکوست همانند مادر داستان بالا قبل از دیده شدن انیمیشنی توسط کودکمان به خوبی بدانیم که آیا محتوای این انیمیشن متناسب با سن و فرهنگ و دین کودکمان هست یا خیر؟!

 

 

تحریریه سایت با حجاب

دیدگاهتان را بنویسید