پرونده زنان و دختران اهل البیت(ع)

ملکه بطحاء، همسر بهشتی رسول خدا(ص)

کمی درباره ایثارگری های حضرت خدیجه کبری(س) در راه اسلام
15 اردیبهشت 1398

 

 

 

امُّ المومنین حضرت خدیجه کبری (سلام الله علیها) شخصیت بسیار بزرگی است که در طول ۲۵ سالی که همسر پیامبر بود، علاوه بر همراهی با رسول الله(ص)؛ خدمات و ایثارگری های زیادی برای حفظ و گسترش اسلام کرد. خدماتی و ایثارگری هایی که در اینجا تنها به گوشه ای از آن اشاره میکنیم…

 

 

طاهره مادر صدیقه طاهره

 

خدیجه دختر خویلد از جمله زنان موحّد شهر مکه بود. خاندانش مسیحی بودند و احتمالا ایشان هم قبل از بعثت پیامبر(ص) مسیحی بوده است. در روایات داریم که ایشان از منتظران ظهور پیامبر آخرین بود. کتب آسمانی همچون تورات و انجیل را می شناخت و همیشه از عمویش ورقه بن نوفل که از علمای مسیحی مکه بود، جویای نشانه های نبوت آخرین نبی خدا بود[۱].

 

ایشان قبل از ازدواج با رسول خدا اموال و املاک بسیار داشت و چون تاجری خوشنام بود و کارگزارانی برای او کار میکردند به ایشان لقب «ملکه بطحاء[۲]» داده بودند. همچنین در روایات آمده که ایشان بانوئی بسیار عاقل، زیرک، مدیر و مدبر بود و مهمتر از همه اینکه قبل از ظهور اسلام آنچنان پاکدامن بود که او را «طاهره» میخواندند[۳]. طاهره ای که بعدها مادر «صدّیقه طاهره» شد.

 

 

بذل آبرو و جان در راه اسلام

 

تا قبل از بعثت رسول خدا، حضرت خدیجه چندین فرزند برای پیامبر به دنیا آورد که اولین آنها قاسم بود و بعد هاشم و عبدالله که هر سه تای آنها عمر کوتاهی داشتند. اما بعد از بعثت رسول الله(ص) و بعد از ایمان آوردن این بانو و مشرف شدنشان به دین اسلام به عنوان اولین مسلمان، اذیت و آزارهای مشرکین و کافرین شروع شد.

 

یعنی بعد از بعثت و در هنگام تولد «زینب»، «رقیه»، «ام کلثوم» و «فاطمه زهرا» حضرت خدیجه با زخم زبان بسیار زنان مشرک مکه مواجه بوده است. اما این زخم زبانها و حتی آزارها ذره ای از همراهی این بانوی مومن در حمایت از رسول خدا کم نکرد.

 

چنانچه از امیرالمومنین علی(ع) نقل شده است: «روزی مردی مرا دید و گفت قریش محمد را  سنگ زدند و کشتند. پس به در خانه خدیجه رفتم و ماجرا را تعریف کردم، با خدیجه(سلام الله علیها) به دنبال پیامبر خدا به بیابانهای اطراف مکه رفتیم. خدیجه(س) در میان درّه ها و صخره های اطراف مکه، به دنبال حبیبشان می گشت و سیلاب اشک برصورتش روان بود. پس خدیجه میگفت: “کیست که محمد برگزیده خدا را برای من بیابد؟ کیست که رسول خدا را به من نشان دهد؟…”

 

در این هنگام جبرئیل امین بر پیامبر رحمت نازل شد و گفت: ملائکه آسمان به جهت گریه خدیجه (سلام الله علیها) به گریه افتاده اند، او را به سوی خود فراخوان، سلام مرا به او ابلاغ کن و او را بشارت بده، که خدایش به او درود می فرستد و او را به قصری در بهشت بشارت ده، که در آن هیچ غم و اندوهی نیست…

 

بعد از آن وقتی حضرت خدیجه پیامبر را به خانه برد و شروع به شستن زخم ها و خون های روی صورتشان کردند، مشرکان که خبردار شده بودند پیامبر به خانه برگشته به خانه خدیجه حمله کردند و قصد سنگباران دوباره پیامبر را کردند. پس حضرت خدیجه خود را میان پیامبر و مشرکان حائل کرد و به مشرکان گفت که باید ابتدا مرا سنگباران کنید اگر میخواهید آسیبی به محمد(ص) برسانید. پس مشرکان از سنگباران او و پیامبر منصرف شدند[۴]

 

 

بذل مال و تحمل سختی های بسیار

 

با شدت گرفتن دشمنی مشرکان و کافران مکه علیه پیامبر و دین اسلام، حضرت خدیجه علاوه بر حمایت از حضرت ختمی مرتبت محمد بن عبدالله(ص)، با ثروت خود شروع به یاری اسلام و مسلمانان کرد. تا قبل از محاصره در شعب ابیطالب ثروت ایشان خرج خرید برده های تازه مسلمان، کمک مالی به مسلمانانی که توانایی اقتصادی ضعیفی داشتند و توشه راه دادن به مهاجران به حبشه شد.

 

اما بعد از شروع محاصره مسلمانان در شعب، عمده ثروت ایشان برای پایداری دین و حفظ جان مسلمانان خرج شد. به طوریکه رسول خدا (ص) بسیار می‌فرمودند: «هیچ مالی به من سود نبخشید، آنگونه که ثروت خدیجه(س) به من سود بخشید[۵]

 

 

همسر بهشتی رسول الله(ص)

 

سختی های شعب ابیطالب و آزار مشرکان آنقدر و عدم امنیت جانی مسلمانان و خود رسول الله آنقدر فشار بر حضرت خدیجه آورد که باعث بیماری ایشان شد. اندکی بعد حالشان رو به وخامت رفت. وقتی پیامبر(ص) بر بالین شان حاضر شدند و فرمودند: ای خدیجه! آیا می دانی که خداوند تو را در بهشت نیز همسر من ساخته است؟ آنگاه از خدیجه(س) دل جویی و تفقّد کرد او را وعده بهشت داد و درجات عالی بهشت را به شکرانه خدمات او توصیف فرمود[۶]

به این ترتیب حضرت خدیجه سه سال قبل از هجرت پیامبر به مدینه و در سن ۶۵ سالگی و در دهم ماه مبارک رمضان رحلت کردند.

 

 

تحریریه سایت باحجاب ـ انوشه میرمرعشی

 

 

[۱] -بحارالانوار، علامه محمدباقر مجلسی، جلد ۱۶، ص ۵۲

[۲] -بطحاء به سرزمین های خوش آب و هوای اطراف مکه میگفتند که محل تفرجگاه قریشیان بوده است. پیامبر(ص) تا سن ۶ سالگی در این منطقه پرورش یافتند.

[۳] -ریاحین الشریعه، جلد ۲۰، ص ۲۰۷

[۴] – بحارالانوار، علامه محمد باقر مجلسی، جلد ۱۶، ص ۷ –همچنین جلد ۱۸، ص ۲۴۲؛ -و- صحیح بخاری، ج ۵، ص ۱۱۲

[۵] -بحالاانوار، علامه محمدباقر مجلسی، جلد ۱۹، ص ۶۳

[۶] – بحالاانوار، علامه محمدباقر مجلسی، جلد ۱۹، ص ۲۰

دیدگاهتان را بنویسید

  1. ناشناس گفت:

    سلام و رحمت خدا و ملایکه اش بر ام المومنبن و المومنات حضرت خدیجه الکبری سلام الله علیها…
    جانم به فدای مادر مادرم….